γύλιος
γύλιος, ου ou γυλιός, οῦ (ὁ) [ῠ] sac long et étroit où les soldats serraient certaines provisions de bouche, Ar. Pax 527, Ach. 1097 ; Com. (Ath. 231a, 473d, 483b).
γύλιος, ὁ, auch γυλιός akzentuiert nach B.A. 228 (εἶδος πήρας στρατιωτικῆς, ἐν ᾧ ἦν σκόροδα καὶ κρόμμυα), der lange u. schmale, geflochtene (ἐπίμηκες καὶ στενόστομον) Tornister der Soldaten, Ar. Pax 519, Ach. 1062 ; neben στρωματεύς Alex. Ath. XI.473d. Bei Philem. Ath. VII.231a änderte Casaub. γυλίαν τινʼ ἀργυρωμάτων in γύλιον, wie XI.483b aus Critias. Vgl. übrigens γαῦλος.