γυιόω
γυιόω, to lame
γυιόω, (γυιός)
- lame, γυιώσω . . ὑφʼ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους Il. 8.402, cf. 416; wound, Nic. Th. 731; γυιωθείς lame, Hes. Th. 858, cf. Hp. Art. 52; weaken, reduce, Id. Acut. 59; γ. βίης deprive of strength, Orph. Fr. 135.
1 dejar cojo, lisiar
ὠκέας ἵππους
• en v. med.-pas. quedar lisiado
ἤριπε γυιωθείς
(Tifón)γυιοῦται ὁ μηρὸς καὶ ἡ κνήμη καὶ ὁ πούς
τὸν μὲν ... ἔδρακε γυιωθέντα
2 herir, picar
ὅντινα γυιώσῃ
de una araña
3 debilitar los miembros
(μέλι) γυιοῖ καὶ ἀκρωτήρια ψύχει
• c. gen.
ὃν γυιώσῃ τε βίης
al cual prive de su vigor ref. la castración
γυιόω-ῶ, f. ώσω :
I rendre boiteux, estropier, Il. 8, 402, 416 ; au pass. γυιωθείς, estropié, Hés. Th. 857 ||
II p. ext.
1 blesser, Nic. Th. 731 ||
2 en gén. affaiblir, Hpc. Acut. 394, etc.
Étym. γυιός.
1. act. causat., met acc. lam maken, verminken, verlammen;
2. med. intrans. verzwakt raken, zwakker worden:
γυιόω, (γυιός), lähmen, Hom. zweimal, Il. 8.402 γυιώσω μέν σφωιν ἵππους, 416 γυιώσειν μὲν σφῶιν ἵππους ; Apollon. Lex.Homer. p. 55.26 ; – γυιωθείς Hes. Th. 857 ; übh. schwächen, entkräften, Hippocr.; verwunden, Nic. Th. 731.
γυιόω
[γυιός, lame.]
(ἀπο-.)
To lame, cripple: γυιώσω σθωῒν ἵππους Il. 8.402. Cf. Il. 8.416.
γυιόω , fut. γυιώσω: lame, Il. 8.402 and 416.
γυιόω
γυιός
- to lame, Il.; γυιωθείς lame, Hes.