δίπαις
δίπαις, with two children
δίπαις [ῐ], παιδος, ὁ, ἡ,
- with two children, A. Supp. 319: Cypr. δίπας, Inscr.Cypr. 93 H.
- 2 δ. θρῆνος a dirge chanted by oneʼs two children, A. Ch. 334 (lyr.).
1 de dos hijos
Βῆλον δίπαιδα
Belo que tuvo dos hijosδ. θρῆνος
treno cantado por los dos hijos
2 subst., plu. gemelos Hsch.
δί·παις, αιδος (ὁ, ἡ) [ῐ]
1 qui a deux enfants, Eschl. Suppl. 318 ||
2 fait par deux enfants : δ. θρῆνος, Eschl. Ch. 335, chant de deuil chanté par deux enfants.
Étym. δίς, παῖς.
δίπαις, -παιδος, zwei Kinder habend, Βῆλος, Aesch. Suppl. 314 ; aber θρῆνος δ., der von zwei Kindern ausgeht, Ch. 331.
δίπαις
δος, ὁ, ἡ,
- 1with two children, Aesch.
- 2δ. θρῆνος a dirge chanted by oneʼs two children, Aesch.