δίυγρος
δίυγρος, washed out, pale
δίυγρος, ον,
- washed out, pale, δ. τὴν εἰδέην Hp. Int. 43 (A. Th. 990 is corrupt).
- 2 of a melting glance, νεῦμα δ. AP 12.68.7 (Mel.).
- II liquid, moist, Arist. Pr. 887b25; ἀναθυμίασις Porph. Sent. 29; στοιχεῖον δ., of the sea, Id. ap. Eus. PE 3.11; τὸ δ. τῆς ὕλης Jul. Or. 5.165d; πνεῦμα Iamb. Myst. 4.13; watery, αἷμα Steph. in Hp. 1.132 D.
completamente húmedo, muy húmedo, empapado
χροιή
ἡ δὲ πιμελὴ θερμόν, ἂν μὴ δ.
στόμα
ἔδαφος
γῆ
τέλμα
στοιχεῖον
del marἀναθυμίασις δ.
exhalación húmedaτὸ δίυγρον τῆς ὕλης
el principio húmedo de la materiaπνεῦμα δ.
aliento húmedo
• fluido, muy líquido
αἷμα
• fig. de la mirada
γλυκὺ δ' ὄμμασι νεῦμα δίυγρον
dulce señal húmeda en sus ojos
δί·υγρος, ος, ον :
I pénétré d’humidité, d’où :
1 moite, humide, Hpc. 543, 10, etc. ; Arstt. Probl. 8, 4 ||
2 humide de désir, en parl. des yeux, Anth. 12, 68 ||
3 délayé, d’où clair, pâle, limpide, Hpc. 537, 25 ; 555, 44 ||
II fig. saturé de : δίυγρα πημάτων, Eschl. Sept. 985 (dout.) des douleurs qui pénètrent et imprègnent l’âme.
Étym. διά, ὑγρός.
δίυγρος, durchnäßt, ganz u. gar feucht ; Hippocr. u. Folgde ; νεῦμα Mel. 14 (XII.69). Uebertr., τριπάλτων πημάτων δ. Aesch. Spt. 972, von dreifachem Weh getroffen.