διυπνίζω
διυπνίζω, to awake from sleep
- awake from sleep, trans., Ael. NA 7.46: intr., Luc. Ocyp. 108:—Pass., Diocl. Fr. 141, J. AJ 5.10.4 (v. l.), Zos.Alch. p.117 B., AP 9.378 (Pall.): but,
- II fall asleep, Simp. in Ph. 1258.25.
1 despertar
αὐτόν
τὸν θυρωρόν
τοὺς θῆρας
τὸν Ὀδυσσέα καθεύδοντα μὴ διυπνίσαντες
• fig. ref. al sueño del alma caída en la tentación
τοὺς οὕτω καθεύδοντας
2 intr. despertarse
ἔπειτα νυκτὸς διυπνίσας
• en v. med.-pas.
διυπνισθέντα δὲ μὴ εὐθὺς ἀνίστασθαι
φοβηθεὶς διυπνίσθην
ὃς δὲ διυπνισθεὶς μετέβη
ἐκεῖνος δὲ διυπνισθεὶς σὺν ἡδονῇ
• quedarse dormido
τοῦ γὰρ διυπνισθῆναι αἰτία ἡ τῆς τροφῆς πέψις
• permanecer despierto, alerta, A.Andr.Gr.50.18.
- to awake from sleep, Luc.