δεινόω
δεινόω, to make terrible: to exaggerate
δειν-όω,
- make terrible: exaggerate, ἐπὶ τὸ μεῖζον πάντα δεινώσας Th. 8.74; δεινῶσαι τὰς συμφοράς Plu. Per. 28.
hacer más terrible, exagerar los aspectos negativos de algo
ἐπὶ τὸ μεῖζον πάντα δεινώσας
exagerándolo todo para empeorarloμάλιστα δὲ τὴν σφαγὴν ... ἐδείνου τῷ λόγῳ καὶ τὴν δυσσέβειαν
δεινῶσαι τὰς τῆς πατρίδος συμφοράς
exagerar las desgracias de la patria
• ret. reforzar, exagerar, aportar vehemencia a la dicción, en v. med.-pas.
(ταῦτα) τεθόλωται γὰρ τῇ φράσει καὶ τεθορύβηται ταῖς φαντασίαις μᾶλλον ἢ δεδείνωται
pues (estas expresiones) más que vehementes, quedan turbias en el discurso y confusas en las imágenes
δεινόω-ῶ, exagérer (le danger, les défauts ou les inconvénients de qqe ch.), acc. Thc. 8, 74 (part. ao. -ώσας) ; Plut. Per. 28 (inf. ao. -ῶσαι) ; Lgn 3, 1 (pf. pass. 3 sg. δεδείνωται).
Étym. δεινός.
δεινόω, schrecklich, groß machen, übertreiben, ἐπὶ τὸ μεῖζον πάντα Thuc. 8.74 ; Plut. Pericl. 28.
δεινόω
- to make terrible: to exaggerate, Thuc.