δεινωπός
δεινωπός, fierce-eyed
δειν-ωπός, όν,
- = δεινώψ, Hes. Sc. 250.
de mirada o semblante terrible
Κῆρες
δειν·ωπός, ός, όν, au regard terrible, Hés. Sc. 250.
Étym. δεινός, ὤψ.
δεινωπός, mit furchtbarem Blick, Hes. Sc. 250.