δηριάω

1 en cont. bélico, frec. en v. med. combatir, luchar περὶ νεκροῦ δηριάασθαι Il.17.734, c. dat. δυσμενέεσσι Q.S.2.188, ἐμοὶ οὐ τλήσονται ἐναντία δηριάασθαι contra mí no osarán combatir Q.S.1.333, cf. 4.164, 5.421, abs. οἱ δ' αὐτοὶ δηριαάσθων que combatan ellos mismos, Il.21.467, cf. 16.96, tb. en v. act. νύκτας τε καὶ ἤματα δηριόωντες Q.S.10.14, Ἰνδοὶ ... μᾶλλον ἀριστεύουσι θαλάσσῃ ἢ χθονὶ δηριόωντες Nonn.D.36.466, ἵστασο δηριόων ponte en pie y lucha Nonn.D.17.253, ἄλλον δηριόωντα μόθος κτάνεν Gr.Naz.M.37.1482A

• ref. a anim., c. prep. φορβάδος ἀμφὶ βοὸς ... δηριάασθον ref. a toros, A.R.2.89, κατ' ἀντία δηριόωνται ref. a peces, Opp.H.2.555, εὐνῆς δὲ γάμων πέρι δηριόωνται (οἱ σαργοί) Opp.H.4.375, Βουκεφάλας ὅπλοισιν ἐναντία δηριάασκεν Opp.C.1.230

• fig. de los vientos εὖτ' ἂν ... τρίβωνται πατάγοισιν ἐναντία δηριόωντες cuando choquen con estrépito en su lucha frontal Orác. en Porph.Fr.338.16.

2 discutir, altercar ἀμφ' οὔροισι Il.12.421, c. dat. τεύχη, ὧν ἕνεκ' ἀφραδέως μέγ' ἀμείνονι δηριάασκες las armas por las cuales insensatamente disputaste con uno mucho mejor que tú Q.S.5.443, c. prep. οἱ γὰρ ἄριστοι ἐπὶ σφίσι δηριόωνται Q.S.5.170, δη[ρ]ιᾷ δὲ Κύπρις ποτὶ παρθένον Ἀτρυτώνην Orác. en ZPE 8.1971.94 (Mileto II/III d.C.)

• abs. ἄριστοι Ἀχαιῶν δηριόωντο ref. a Odiseo y Aquiles Od.8.78, βιβλιακοὶ χαρακῖται ἀπείριτα δηριόωντες Timo SHell.786.2.

3 rivalizar, contender en un concurso deportivo o poético competir por un premio subst. οἱ δηριόωντες los contendientes κάλλιον ἂν δηριώντων ἐνόστησ' ἀντιπάλων Pi.N.11.26, cf. Q.S.4.465, 472, δύω δίφροι ... δηριόωντε A.R.1.752

• tb. en v. med. κατ' ἀγῶνα ... νίκης πέρι δηριόωνται A.R.4.1772, ὑπὸ χείρεσι δ. luchar con las manos Q.S.4.255, en un rito γυναῖκες ἀνδράσι δηριόωνται A.R.4.1729.