Logeion | δηϊοτής

δηϊοτής, ῆτος, ἡ,

battle-strife, the battle, Il. 3.20, etc.; mortal struggle, death, Od. 12.257; cf. δανοτής.

batalla, refriega πόλεμος καὶ δ. Il.5.348, cf. 3.20, 5.593, Hes.Th.662, Fr.204.119, Choeril.l.c., μάχη καὶ δ. Il.7.290, κέλαδος καὶ δ. Hes.Th.852, δηϊοτῆτα φυγὼν καὶ δοῦπον ἀκόντων Callin.1.14, ἀείρεσθαι δηιοτῆτα librar batalla A.R.4.420, cf. 1.682, 3.234, 4.396, δηϊοτῆτος θεσμός la ley de la batalla Opp.H.4.533, θάλασσιος δ. Nonn.D.39.82, ἀέθλια δηϊοτῆτος Nonn.D.2.363, cf. 5.3, ἀθύρματα δηϊοτῆτος Nonn.D.21.217, cf. Q.S.1.419, 2.72

• lucha, pelea contra Escila Od.12.257, contra el hambre, Crates Theb.SHell.349.3 (var.), paród. γυναικείη Nonn.D.46.93

• p. ext. casi concr. campo de batalla θέων ἀνὰ δηϊοτῆτα Il.15.584, 17.257, στόμα δηϊοτῆτος la primera línea de batalla Q.S.1.194, νῶτα δηϊοτῆτος Nonn.D.22.211

• ejército, combatientes Βακχείη δ. las huestes luchadoras de Baco Nonn.D.36.243, λαιὸν ... κέρας ... δηϊοτῆτος Nonn.D.30.12.

δηϊοτής, ῆτος (ἡ)

I hostilité, Od. 6, 203 ||

II p. suite : combat, bataille, Il. 3, 20 ; 5, 593 ; joint à πόλεμος, Il. 5, 348, etc. ; à μάχη, Il. 7, 290 ; à l’épithète αἰνός, Il. 5, 409 ; 7, 119 ; 22, 64.

Étym. δήϊος.

δηϊοτής -ῆτος, ἡ [δάϊος] strijd, strijdgewoel; slachting.

δηϊοτής, ῆτος, ἡ, Krieg, Schlacht, Kampf, oft Hom., in den Formen δηϊοτῆτος, δηϊοτῆτι, δηϊοτῆτα ; z.B. Il. 3.20 μαχέσασθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι ; Od. 11.516 πολλοὺς δʼ ἄνδρας ἔπεφνεν ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι ; Il. 12.244 πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα, Homerisch, πόλεμον und δηϊοτῆτα stehn παραλλήλως, d.h. sie bedeuten dasselbe ; eben so Il. 7.290 μάχης καὶ δηϊοτῆτος ; auffallende Verbindungen : Il. 7.174 δηΐου ἐκ πολέμοιο καὶ αἰνῆς δηϊοτῆτος ; 20.245 ἐν μέσσῃ ὑσμίνῃ δηϊοτῆτος ; s.v. w. Schlachtfeld, Il. 15.584 ὅς ῥά οἱ ἀντίος ἦλθε θέων ἀνὰ δηϊοτῆτα ; Od. 6.203 ὅς κεν Φαιήκων ἀνδρῶν ἐς γαῖαν ἵκηται δηϊοτῆτα φέρων ; s.v. w. Todesnot Od. 12.257, wo Odysseus sagt, Skylla habe die ihm geraubten Männer verzehrt χεῖρας ἐμοὶ ὀρέγοντας ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι. – Auch Folgende : Hes. Th. 662, 852. Plur. δηϊοτῆτας, μάχας Hesych. Ueber den Akzent s. Scholl. Herodian. Il. 3.20 und Lehrs Aristarch. p. 269.

δηϊοτής

-ῆτος, ἡ

[δήϊος2.]

- 1
  Battle, warfare, strife, struggle Il. 3.20, Il. 5.348, Il. 7.29, Il. 12.248, Il. 14.129, Il. 16.815, Il. 20.245, etc.: Od. 6.203, Od. 11.516, Od. 12.257, Od. 22.229.
- 2
  In concrete sense, the fighters, the fighting throng: θέων ἀνὰ δηϊοτῆτα Il. 15.584, Il. 17.257.

δηϊοτής , ῆτος (δήϊος): conflict, combat.

δηϊοτής

battle-strife, battle, death, Hom.

Menu

Word wheel

δηϊοτής

Saved

Recent