Logeion | δηκτικός

δηκτ-ικός, ή, όν,

biting, stinging, φαλάγγια Arist. HA 622b28; τῶν ἰχθύων οἱ δ. Id. PA 662a31; pungent, Diph.Siph. ap. Ath. 3.121a (Comp.), Diocl. Fr. 138, Ruf. Fr. 68.3, Dsc. 1.105; φάρμακον Luc. Nigr. 37, etc.: metaph., of anger, Phld. Ir. p.77 W.; -κόν, τό, Ph. 1.684; ἀστεῖον καὶ δ. Luc. Demon. 50. Adv. -κῶς Sch. Ar. V. 937.

I

1 de anim. mordiente, que muerde, que pica φαλάγγια Arist.HA 622^b28, τῶν ἰχθύων οἱ δηκτικοί Arist.PA 662^a31.

2 de cosas que causa picor o escozor, irritante, mordaz ῥεύματα Hp.Mul.1.66, φάρμακον Arist.Pr.865^a30, cf. Hp.Steril.230, Dsc.1.105.6, Aret.CA 1.10.13, del humo en los ojos, Arist.Pr.959^b10, cf. Diocl.Fr.147, δριμύτητες Diocl.Fr.138, ἰχῶρες Ruf.Fr.68.3

• mordisqueante, que penetra suavemente δηκτικόν τε καὶ γλυκὺ φάρμακον Luc.Nigr.37.

3 de sabores picante, fuerte de un pescado, Diph.Siph. en Ath.121a.

II fig. de pers. mordaz Luc.Demon.50

• neutr. subst. τὸ δηκτικόν mordacidad Phld.Ir.38.7, Ph.1.684, Plu.2.74d, 81c.

III adv. -ῶς

1 con capacidad de morder τοὺς ὀδόντας δ. κατέχει ὁ κύων Sch.Ar.V.943a.

2 a mordiscos, mordiendo Eust.218.20.

δηκτικός, ή, όν, qui mord, en parl. de poissons, Arstt. P.A. 3, 1, 13 ; d’insectes, Arstt. H.A. 9, 39, 1 ; p. anal. en parl. d’une drogue d’un goût fort ou âcre, Luc. Nigr. 37 ; fig. en parl. du caractère ou de l’esprit, joint à ἀστεῖος, Luc. Demon. 50 ||

Cp. -ώτερος, Ath. 121a.

Étym. δάκνω.

δηκτικός -ή -όν [δάκνω] bijtend, stekend; overdr.: ἀστεῖον ... δηκτικόν een stekelige geestigheid Luc. 9.50.

δηκτικός, beißend, bissig ; φαλάγγιον Arist. H.A. 9.39 ; scharf, reizend, φάρμακον Luc. Nigr. 37 ; u. von Speisen öfter Ath.; übertr., kränkend, scharf, τὸ εἰρημένον δ. καὶ ἀστεῖον Luc. Demon. 50.
• Adv ., Schol. Ar. Vesp. 937, = ὀδάξ.

δηκτικός δάκνω

able to bite, biting, stinging, Luc.

Menu

Word wheel

δηκτικός

Saved

Recent