διάρτησις
διάρτησις, incoherence, irrelevance
διάρτ-ησις, εως, ἡ,
- incoherence, irrelevance, κατὰ διάρτησιν λόγος a non-sequitur, Stoic. 2.79 (perh. Chrysipp.).
1 desunión
διάλυσις δὲ καὶ δ.
2 fil. incoherencia
φασὶ ... γίγνεσθαι τὸν ἀπέραντον λόγον ... κατὰ διάρτησιν
διάρτησις, εως (ἡ) interruption, défaut de suite, incohérence, Phil. 1, 338 ; Sext. P. 2, 146.
Étym. διαρτάω.
διάρτησις, ἡ, Trennung, das Nichtzusammenhangen, Sext.Emp. Pyrrh. 2.146, öfter.