διασάσσω

1 tr. llenar, saciar en v. pas. ἄνθρωπος ὑπὸ τῶν μαινίδων ... διασεσαγμένος Macho 36, en v. pas. ἀρτηρία διασεσαγμένηla arteria hinchada e.e. llena de líquido, Archig. en Gal.8.931, 932.

2 intr. llenarse c. dat. (ἀθληταί) διασάξαντες αἵματί τε καὶ σαρξίν Gal.1.32, en v. med. mismo sent. σκυβάλοις Ruf. en Orib.8.24.13, c. gen. τῶν γιγάρτων Gp.19.9.5.