διαρταμέω
διαρταμέω, to cut limb from limb
διαρτᾰμέω, strengthd. for ἀρταμέω,
- cut limb-meal, A. Pr. 1023, Anaxandr. 6; διαρταμῶντες (as if from -αρταμάω) [σώματα] κατὰ μέλη is cj. in Ph. 2.564.
cortar en pedazos
διαρταμήσει σώματος μέγα ῥάκος
reducirá tu cuerpo a un gran harapoἀρτίως διηρτάμηκε
cortó miembro a miembroζωὸν δὲ διαρταμέοντες ὀδοῦσι
desgarrándolo vivo con sus dientes de los chacales al ciervo
δι·αρταμέω-ῶ [τᾰ] couper en morceaux, d’où déchirer, Eschl. Pr. 1023 ; Anaxandr. (Ath. 455f) ; Opp. H. 2, 622 ; Phil. 2, 564.
διαρταμέω, ganz zerstückeln, zerreißen ; Aesch. Prom. 1020 ; διηρτάμηκε, Anaxandr. Ath. X.455f ; sp.D., wie Opp. H. 2.622.
διαρταμέω
fut. ήσω
- to cut limb from limb, Aesch.