διασαλεύω
διασαλεύω, to shake violently: to reduce to anarchy
- shake violently, Plb. 1.48.2, Luc. VH 2.5; of missiles, Plb. 16.30.4; κλεῖθρα Corn. ND 30.
- 2 confuse, τὰς ἁρμονίας, τοὺς ἤχους, D.H. Comp. 22, 23; cause excitement in, πόλιν Luc. Alex. 31; διασεσαλευμένος τὸ βάδισμα negligent, easy in gait, Id. Rh.Pr. 11; δ. τὸ βλέμμα, of an ogler, Id. Merc.Cond. 35.
- II intr., = σαλεύω II.3, Arist. Phgn. 809b32.
- 2 = σαλεύω II.2, ἐπʼ ἀγκυρῶν App. BC 5.89.
I tr.
1 sacudir, agitar
(ἄνεμος) τὰς στοάς
αὖραι ... τὴν ὕλην
τὰς ἐπιγονατίδας
σκάφος
2 fig. conmocionar, conmover
τὴν πόλιν
τοῦ κόσμου τὴν ἀφθορίαν
• perturbar
αἱ ... συγκοπαὶ τῶν ἤχων ... τὰς ἁρμονίας
τοὺς δὲ ἐμοὺς οὐδὲν διασαλεύσει χρησμούς
II intr.
1 agitarse, moverse de un lado a otro
ἐν τοῖς ὤμοις
•
ἐπ' ἀγκυρῶν διασαλεύειν
aguantar al ancla en alta mar para capear el temporalἄνδρα ... διασεσαλευμένον τὸ βλέμμα
un hombre con un continuo movimiento de ojosδιασεσαλευμένος τὸ βάδισμα
contoneándose al andar
• abs. agitarse licenciosamente, LXX Hb.2.16.
2 fig. agitarse, vacilar mentalmente ante la adversidad, Basil.M.31.689B.
- to shake violently: to reduce to anarchy, Luc.; διασεσαλευμένος unsteady, Luc.