διάρρυτος
διάρρυτος, intersected by streams
διάρρῠτος, ον,
- intersected by streams, Str. 5.1.7, Epic. in Arch.Pap. 7.7; διαρρύτους· διηντλημένους, Hsch.
1 atravesado, irrigado por corrientes de agua
Ῥάβεννα
ἡ ὀρεινὴ εὔδενδρος καὶ δ. ποταμοῖς
ὁ φοινικών
2
διαρρύτους· διηντλημένους
διάρρυτος, ος, ον [ῠ] traversé par des eaux courantes, Str. 213 ; Nyss. 3, 1108 a Migne.
Étym. διαρρέω.
διάρρυτος, durchflossen, bewässert, Strab.
διάρρυτος
- intersected by streams, Strab.