διάστρεμμα
διάστρεμμα, wrench, dislocation
διάστρεμμα, ατος, τό,
- wrench, dislocation, Hp. Off. 23.
medic. dislocación, desviación Hp.Mochl.37, Off.23, Prorrh.2.10, Gal.18(2).888.
διάστρεμμα, ατος (τὸ) entorse, luxation, Hpc. Off. 748.
Étym. διαστρέφω.
διάστρεμμα, τό, Verrenkung, Hippocr.