διαστρατηγέω
διαστρατηγέω, to serve as a general, assume his duties
- assume the position of general, Plu. Phoc. 25, Aem. 13, al.
- II trans., to out-general, τοὺς Ῥωμαίους Plb. 21.39.9; τοὺς βαρβάρους Dion.Byz. 53.
- 2 δ. τι practise stratagems, Plb. 16.37.1.
- 3 δ. πόλεμον conduct a war to its close, Plu. Sull. 23; δ. τὰν ἀρχάν Polus ap. Stob. 3.9.51.
- 4 at Rome, come to the end of oneʼs praetorship, D.C. 54.33.
I intr.
1 actuar como general, querer tener mando
ἀλλαχόθεν ἄλλος διεστρατήγουν
• de donde intentar, idear estrategias c. ac. int.
ταῦτα δὲ διεστρατήγει
ὁ στρατὸς ... λόγῳ πολλὰ διαστρατηγῶν
2 en aor. con valor perfectivo, en Roma llegar al término de la pretura D.C.54.33.5.
II tr.
1 dirigir en calidad de general
τὸν πόλεμον
τὰ ἐν Ἰβηρίᾳ
• fig.
ἐν ὁμονοίᾳ τε τὴν εἰρήνην διεστρατήγει (ὁ οἶκος)
en medio de la concordia (la casa) vivía la pazτὰν ὅλων ἀρχὰν διαστραταγοῦσα πρόνοια
2 superar en estrategia, vencer
τοὺς Ῥωμαίους
2) πόλεμον, den Krieg als Feldherr durchführen, Plut. Sull. 24, Aemil. 13.
3) durch Kriegslist betrügen, τοὺς Ῥωμαίους Pol. 22.22 ; τί, etwas listig im Kriege ausführen, 16.37. – Bei Plut. Phoc. 25, ἀλλαχόθεν ἄλλος διεστρατήγουν, sie mischten sich in das Amt des Feldherrn.
- Ito serve as a general, assume his duties, Plut.
- IItrans. to conduct a war to its close, Plut.