διαστροβέω
διαστροβέω, stir up
διαστροβέω,
- stir up, πέλαγος Trag.Adesp. 391.
- 2 = διασοβέω, Alciphr. 3.9.
agitar, golpear repetidamente
θύννος ... πέλαγος ὣς διαστροβεῖ
• espantar
λαγωὸν ἔν τινι θάμνῳ διαστροβήσας
δια·στροβέω-ῶ (seul. prés. 3 sg. -εῖ) s’élancer impétueusement à travers, acc. Poèt. (Plut. Luc. 1, M. 554f) ; Alciphr. 3, 9.
διαστροβέω, durchwirbeln, θύννος βολαῖος πέλαγος ὡς διαστροβεῖ p. bei Plut. Luc. 1 ; vgl. Alciphr, 3.9.