διακανάζω
*δια·κανάζω ou δια·κανάσσω [κᾰ] (seul. ao. 3 sg. διεκάναξε) traverser avec bruit, acc. Eur. Cycl. 157.
Étym. διά, cf. καναχέω et ἐγκανάσσω.
διακανάζω, nur μῶν τὸν λάρυγγα διεκάναξέ σου καλῶς Eur. Cycl. 157 (Hesych. διέσεισε), gluchste, kullerte er schön die Kehle hinab ?