διακατοχή
διακατοχή, holding in possession
διακατ-οχή, ἡ,
- holding in possession, SIG 742.54 (Ephesus, pl.); = Lat. bonorum possessio, POxy. 1201.15 (iii A.D.), etc.
posesión, acción de poseer
ἡ χρῆσίς ἐστι πλοῦτος, οὐχ ἡ δ. μόνον καὶ ἀχρησία
• ocupación
τῆς Σπανίας καὶ τῆς Γαλλίας
• jur. posesión conforme a derecho IEphesos 8.53 (I d.C.), esp. en la expr.
δ. ὑπαρχόντων
trad. de lat. bonorum possessio ref. a los derechos hereditarios en ausencia de testamento ἐρωτῶ ... δοῦναί μοι διακατοχὴν ὑπ[αρ]χόντων ... πατρός μου τετελευτηκότος ἀδιαθέτου
διακατοχή, ἡ, das Festhalten, der Besitz, Sp.