διακάθαρσις
διακάθαρσις, a thorough cleansing
διακᾰθ-αρσις, εως, ἡ,
- thorough cleansing or purging, Pl. Lg. 735d; ὤτων Erot. s.v. διαπτερώσιες.
- II pruning, Thphr. HP 2.7.2, CP 3.7.5, dub.l. in Corn. ND 27.
1 purificación completa, plu. formas de depuración
πολλῶν οὐσῶν τῶν διακαθάρσεων
de una ciu.τοῦ ὄμματος
• medic. purgación
ὤτων
2 de árboles poda, escamonda
τῶν δένδρων
τοῦ ὅλου φοινικῶνος
διακάθαρσις, εως (ἡ) [κᾰ]
1 purification complète, Plat. Leg. 735d ||
2 émondage, Th. H.P. 2, 7, 1 ; C.P. 2, 12, 6 ; Corn. 154.
Étym. διακαθαίρω.
διακάθαρσις, ἡ, die Reinigung, Plat. Legg. V.735d ; bes. von Bäumen, Theophr.
διακάθαρσις, εως
from διακαθαίρω
- a thorough cleansing, Plat.