διαρροθέω
διαρροθέω, to roar through
διαρροθέω,
- to roar or rustle through, διαρροθῆσαι κάκην τινί to inspire fear by clamour, A. Th. 192.
- II διαροθεῦντα· διασοβοῦντα, Hsch.
extender a gritos
διερροθήσατ' ἄψυχον κάκην
extendisteis con vuestros gritos la cobardía que quita el ánimo
δια·ρροθέω-ῶ (seul. ao.) inspirer par ses murmures ou ses clameurs, acc. Eschl. Sept. 192.
διαρροθέω, hindurch rauschen, Hesych.; – πολίταις διερροθήσατʼ ἄψυχον κάκην Aesch. Spt. 192, gleichsam : Feigheit einrauschen, für einjagen, Schol. διὰ τοῦ θορύβου ἐμβεβλήκατε.
διαρροθέω
fut. ήσω
- to roar through, διαρροθῆσαι κάκην τινί to inspire fear by clamour, Aesch.