διερμηνευτικός
διερμηνευτικός, interpretative
διερμην-ευτικός, ή, όν,
- interpretative, τοῖς τῇδε τῶν ἀπὸ τῶν θεῶν Olymp. in Alc. p.17 C.
capaz de explicar o interpretar Olymp.in Alc.17.
διερμηνευτικός, ή, όν, qui sert à expliquer, Procl. Plat. 1 Alc. 2, 17, Creuz.
διερμηνευτικός, ή, όν, erklärend, Procl.