διωκτήρ
διωκ-τήρ, ῆρος, ὁ,
- pursuer, Babr. 128.14.
perseguidor
λύκος
διωκτήρ, ῆρος (ὁ) celui qui poursuit, Babr. 6.
Étym. διώκω.
διωκτήρ, ῆρος, ὁ, der Verfolger, Babr. fab. 6.
διωκτήρ, ῆρος,
-ου, ὁ, NTest
διώκω
- a pursuer, Babr.