διωγμός
διωγμός, the chase
- the chase, X. Cyr. 1.4.21, etc.
- 2 pursuit, D.S. 4.13, al., Ael. Tact. 34.4, Iamb. VP 31.191.
- II persecution, harassing, in pl., A. Supp. 148, 1046, E. Or. 412; also in later Prose, Plu. Frat. 2.483a: sg., Ev.Matt. 13.21, Act.Ap. 8.1.
1 persecución, acción de correr tras uno ref. pers.
διωγμοῖς ἀσχαλῶσα
(Ártemis) irritada por las persecuciones (de las Danaides por parte de los egipcios)οἴμοι διωγμῶν, οἷς ἐλαύνομαι τάλας
¡por qué persecuciones soy asaltado, miserable de mí!ὡς παυσομένους τοῦ διωγμοῦ
ἧκεν ... ἐκ τοῦ διωγμοῦ
ταχύπομποι
εὐτονώτερος
ἐπιπλήκτειραν ἀπορρύτοιο διωγμοῦ μάστιγα
un látigo disimulador de una persecución irrefrenableἔν τινι κυνηγεσίῳ καὶ διωγμῷ
τινὲς δὲ (φασιν) συνεχεῖ διωγμῷ καταπονῆσαι
τέκνων δ.
ἵππων δ. ἦν καὶ ἀνδρῶν
διωγμὸν τοῖς οὕτως ἐξελίξασι παρὰ τῶν πολεμίων
2 esp., en lit. judeo-crist. acción de perseguir, persecución sufrida por los cristianos
διὰ τὸν λόγον
ἐγένετο ... δ. μέγας ἐπὶ τὴν ἐκκλησίαν
ὁ κατὰ τῆς ἐκκλησίας δ.
ἐν πᾶσιν τοῖς διωγμοῖς ὑμῶν
διὰ τῆς μαρτυρίας αὐτοῦ κατέπαυσεν τὸν διωγμόν
ἐν δὲ τῷ διωγμῷ ... ἐμαρτύρησεν
en la persecución sufrió el martirioἐν πολλοῖς τοῖς ὑπὲρ Χριστοῦ διωγμοῖς ἀπενενκάμενος κλέος
• fig. persecución c. gen. subjet.
δ. δὲ ἀσεβοῦς εἰς θάνατον
ὁ δὲ χαλεπώτατος ἔνδοθέν ἐστι δ.
μᾶλλον δὲ καὶ ἐπέτεινε τὸν διωγμόν, ἐγγὺς τοῦ βραβείου γενόμενος
3 náut. travesía
μακρᾶς νεὼς διωγμὸν ἡμερήσιον
singladura para un barco largo
1. achtervolging.
2. christ. vervolging:
Strong 1375
persecution: Mt 13:21, Mk 4:17 10:30 Ac 8:1 13:50, Ro 8:35, II Co 12:10, II Th 1:4, II Ti 3:11.†
- Ithe chase, Xen.
- IIpursuit, persecution, harassing, Aesch., Eur.