διωκτέον
1 hay que perseguir c. ac. de abstr.
τὸ εἰκός
τὰ ... αἴτια
σωφροσύνην
τὸ νικᾶν
τοὺς ποίους τῶν ἐπαίνων δ.;
ταύτην (sc. τὴν ἀρετήν) ἡμῖν δ.
2 abs., milit. hay que emprender una persecución
Ξενοφῶντι ἐδόκει δ. εἶναι
• tb. en plu.
ταῦτα ἀκούσαντι Ἀλεξάνδρῳ ἀνὰ κράτος διωκτέα ἐφαίνετο