δοκίμιον
1 medio de examinar o valorar, prueba experimental,
τὰ φλέβια, οἷονπερ δοκίμια τῆς γλώττης τεταμένα ἐπὶ τὴν καρδίαν
γλῶσσαν ... γεύσεως δοκίμιον
• medic. método de investigación o examen clínico
ταῦτα πάντα καταβασανίζειν ... τοῖσι δοκιμίοισιν
2 piedra de toque y gener. medio de ensaye para metales preciosos
δ. ἀργύρῳ καὶ χρυσῷ πύρωσις
• fig. piedra de toque como medio de poner a prueba características físicas o morales
χρυσὸς μὲν ἐν πυρί, ἀνθρώπου δὲ τρόπος ἐν δικαστηρίῳ βασανίζεται. τοῦτο δ. ἐφ' ἑκάστου
ἠρώτησεν εἰ δ. ἔχει τίνι τρόπῳ πειράζεται ὁ πολύφιλος
δ. δὲ στρατιωτῶν κάματος
τὸ φανταστὸν ἑαυτοῦ τε καὶ τῆς φαντασίας εἶναι δ.
3 muestra de prueba, testigo ref. monedas de oro o plata conservadas como muestras de la aleación empleada en la fundición de ofrendas
ἐκδότω δὲ ἡ ἀρχὴ ... ἐξ οὗ ἂν παραλάβῃ χρυσίου ... κατασκευάσαι ... φιάλην χρυσήν, καταλιπομένη δ.
δ. τοῦ [χρυσ]ίου τοῦ εἰς τὰς φιάλα[ς] ἐ[ν] κιβωτίῳ
δ. ἀπὸ τοῦ περιρραντηρίου
φιάλας χρυσᾶς ... καὶ δ.
• prueba visible, muestra de virtudes morales
τῆ<ς> πρὸς θεοὺς εὐσεβείας ἔ[ργ]ῳ καλλί[στῳ] οὐ μεικρὸν δ. ἀπέλιπεν
τῆς σῆς περὶ συνθήκας εὐσταθείας
εὐνοίας δοκίμια παρασχόμενος
4 puesta a prueba, demostración
τὸ δ. ὑμῶν τῆς πίστεως κατεργάζεται ὑπομονήν
el poner a prueba vuestra fe engendra constancia
• pureza, autenticidad de algo, al haber sido sometido a prueba
ἵνα τὸ δ. ὑμῶν τῆς πίστεως ... εὑρεθῇ
1. proefinstrument, onderzoeksmiddel.
2. echtheid.