δοκιμαστός
δοκιμαστός, approved
δοκῐμ-αστός, ή, όν,
- approved, Diog.Bab.Stoic. 3.219, cf. 49, D. L. 7.105.
aprobado, aceptado
δοκι]μαστὰ τάλ[α]ντα
después de verificar su autenticidadπᾶν ἀγαθὸν ... δ. ... ὑπάρχειν
ὅτι δοκιμαστόν ἐστιν ἀνυπόπτως
ref. la virtudπράγματα
παραγγείλῃ τοῖς οἰκείοις ... τὴν ἀξίωσιν σοῦ δοκιμα[στ]ήν
anuncia a los familiares que tu petición ha sido aceptadaαὕτη δὲ δ. καὶ θαυμαστὴ τριζῳδία
δοκιμαστός, ή, όν [ῐ] essayé, éprouvé, DL. 7, 105.
Étym. vb. de δοκιμάζω.
δοκιμαστός, erprobt, bewährt, DL. 7.105 u. a.Sp.