δολομήχανος
δολομήχανος, contriving wiles
δολο-μήχᾰνος, ον,
- contriving wiles, Ἄρης Simon. 43 (codd. of Sch. A.R.), Theoc. 30.25.
urdidor de engaños
τὸν Ἄρη †δολομηχάνῳ τέκεν
Ἔρως
ἄτη
ἐλπὶς χάρμης
δολο·μήχανος, ος, ον [ᾰ] qui machine des ruses, des fourberies, Sim. fr. 43 ||
➳ Dor. δολομάχανος [ᾱᾰ] Thcr. Idyl. 30, 26.
Étym. δόλος, μηχανή.
δολομήχανος, von schlauen Künsten, Ränken voll ; Simonid. bei Schol. Ap.Rh. 3.26.