δουριτυπής
δουριτυπής, wood-cutting
δουρι-τῠπής, ές,
- wood-splitting, σφῦρα AP 6.103 (Phil.).
- II smitten with the spear, IPE 2.298.8 (Panticapaeum, ii A. D.).
1 muerto por la lanza
κεῖμαι δ. ἐν χθόνι Βοσπορίδι
2 que golpea la madera
σφῦρα
δουρι·τυπής, ής, ές [ῐῠ] qui frappe le bois, Anth. 6, 103.
Étym. δόρυ, τύπτω.
δουριτυπής, σφύρα, Holz schlagend, fällend, Philp. 15 (VI.103).
δουριτυπής
δουρι-τῠπής, ές
τύπτω
- wood-cutting, Anth.