δοῦρα Save DGE Bailly 2024 Grieks Nederlands Pape Autenrieth Homer δοῦρα v. δόρυ. δοῦρα, v. δόρυ. δοῦρα ep. plur. van δόρυ. δοῦρα, τά, = δούρατα, τά, ion. u. poet. für δόρατα, plur. zu δόρυ. Erst später wurde dazu ein nom. δοῦρας gebildet, Antiphil. 9 (VI.97), Heroic. adesp. 8. δοῦρα , δούρατος: see δόρυ.