Logeion | δούρειος

δούρειος, α, ον,

= δουράτεος, E. Tr. 14, Pl. Tht. 184d.

de madera ἵππος epít. del caballo de Troya, E.Tr.14, Ar.Au.1128, Pl.Tht.184d, Arist.Mir.840^a30, Plb.12.4b.1, D.H.1.46, AP 11.259 (Lucill.), Plu.Them.5, Aristid.Or.10.8, Fest.82, Ath.610c, Paus.3.13.5, 10.26.2, Q.S.12.110, Porph.Fr.394.10, del caballo de bronce erigido en la acrópolis de Atenas, Paus.1.23.8, Hsch.β 229, Sch.Ar.Au.1128a, cf. dud. en Trag.Adesp.671.23

• βοῦς fabricada por Dédalo para Pasífae, Ph.2.307.

•DMic. do-we-jo.

δούρειος, α, ον, de bois, Eur. Tr. 14 ; Ar. Av. 1128 ; Plat. Theæt. 184d, etc.

Étym. δόρυ.

δούρειος -α -ον [δοῦρα] houten.

δούρειος, = δουράτεος ; ἵππος Eur. Tr. 14 ; von demselben troischen Pferde Ath. XIV.610c ; vgl. Plat. Theaet. 184d.

δούρειος

Saved

Recent