δουρηνεκής

δουρηνεκής, ές, (ἐνεγκεῖν)

• a spearʼs throw off or distant, only neut. as Adv., Il. 10.357.

δουρηνεκής, ές, so weit ein Speer im Wurfe getragen wird, eine Speerwurfweite, Apoll. Lex. Hom. p. 59.34 Δουρηνεκές· ὅσον δόρυ διατεῖναι, von ἤνεγκον, ἠνέχθην, vgl. κεντρηνεκής, ποδηνεκής, διηνεκής ; bei Homer δουρηνεκής einmal, Il. 10.357 ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἄπεσαν δουρηνεκὲς ἢ καὶ ἔλασσον, als sie einen Speerwurf weit entfernt waren.

δουρηνεκής

[δουρ-, δόρυ + ἐνεκ-. See φέρω.]

In neut. sing. δουρηνεκές as adv., as far as a spear carries, a spear-throw: ἄπεσαν Il. 10.357.

δουρηνεκής (δόρυ, ἤνεγκον): a spearʼs throw, neut. as adv., Il. 10.357†.

δουρηνεκής δουρ-ηνεκής, ές ἐνεγκεῖν

• a spearʼs throw off or distant, only in neut. as adv., Il.