δρυμοχαρής
δρυμοχαρής, delighting in the woods
δρῡμο-χᾰρής, ές,
- delighting in the woods, Orph. H. 51.13.
δρυμο·χαρής, ής, ές [ῡᾰ] qui se plaît dans les bois, Orph. H. 50, 12.
Étym. δρυμός, χαίρω.
δρυμοχαρής, [ῡ], ές, Wälder liebend, Orph. H. 50.12, Emend. für κρυμοχαρής.