δρυοκόπος
pájaro carpintero Arist.PA 662b7.
δρυο·κόπος, ου (ὁ) c. le préc. Arstt. P.A. 3, 1, 15.
Étym. δρῦς, κόπτω.
δρυοκόπος, Bäume hauend, eine Vogelart, = δρυοκόλαψ, Arist. part. an. 3.1.
pájaro carpintero Arist.PA 662b7.