δρυοβάλανος
δρυοβάλανος, acorn
δρῠο-βάλᾰνος [βᾰ], ἡ,
- acorn, Str. 15.3.18: sg. in collect. sense, Id. 3.3.7.
bellota Str.15.3.18
• en sent. colect.
τὰ δύο μέρη τοῦ ἔτους δρυοβαλάνῳ χρῶνται
δρυο·βάλανος, ου (ὁ) [ῠᾰᾰ] gland de chêne, Str. 155, 734.
Étym. δρῦς, βάλανος.
δρυοβάλανος, ἡ, die Eichel, Strab. III p. 155.