δυσανάτρεπτος
δυσανάτρεπτος, hard to overthrow
δῠσανά-τρεπτος, ον,
- hard to overthrow, δύναμις Plu. Caes. 4, cf. Gal. 18(1).604.
1 difícil de darse la vuelta fig. difícil de cambiar
δύναμις
λόγος
• neutr. subst.
τὸ δ. ... τῆς Ἰησοῦ ψυχῆ[ς
2 difícil de derribar neutr. compar. como adv.
δυσανατρεπτότερον ἵστασθαι
δυσ·ανάτρεπτος, ος, ον [ῠᾰν] difficile à renverser, Plut. Cæs. 4 ||
Cp. -οτερος, Gal. 12, 407.
Étym. δ. ἀνατρέπω.
δυσανάτρεπτος, schwer umzustoßen ; δύναμις Plut. Caes. 4.
δυσανάτρεπτος, ον
ἀνατρέπω
- hard to overthrow, Plut.