δυσανασκεύαστος
δυσανασκεύαστος, hard to restore
δῠσανα-σκεύαστος, ον,
- hard to restore, Alex.Trall. Febr. 7.
medic., ref. a fiebres de difícil restablecimiento, de recuperación problemática Alex.Trall.1.433.26.
δυσ·ανασκεύαστος, ος, ον [ῠᾰν] qui se rétablit difficilement, A. Tr. 12, 776.
Étym. δ. ἀνασκευάζω.
δυσανασκεύαστος, schwer wegzuschaffen od. wiederherzustellen, Medic.