δυσανάσχετος
δυσανάσχετος, hard to bear
δῠσανά-σχετος, ον,
- hard to bear, intolerable, ὕβρεις Ph. 2.92; κήδη Phleg. Macr. 4, cf. Dsc. Eup. 1.235, Porph. Abst. 3.20: poet. δῠσ-άνσχετος A.R. 2.272.
- II Act., bearing hardly, in Adv. -τως, ἔχειν A.D. Synt. 218.9, cf. Poll. 3.130.
1 difícil de soportar, difícilmente tolerable
ὀδμή
ὕβρεις
κήδη
2 adv. -ως en forma difícilmente soportable
προσφωνούμενοι διὰ τῆς ἀντωνυμίας δ. ἔχουσιν
llevan mal ser llamados por el pronombre en lugar de por su nombre propio
δυσ·ανάσχετος, ος, ον [ῠᾰν] difficile à supporter, Chrys. 1, 238 ||
➳ Poét. δυσάνσχετος, A. Rh. 2, 272.
Étym. δ. ἀνέχω.
δυσανάσχετος, schwer zu ertragen, unerträglich ; Poll. 3.130 u. Sp.; δυσανασχέτως ἔχειν, = δυσανασχετέω, Poll. a.a.O.
δυσανάσχετος
δυσ-ανάσχετος, ον
δυσάνεκτος, ον Xen.
- hard to bear.