δυσανακόμιστος
δυσανακόμιστος, hard to bring back
δῠσανα-κόμιστος, ον,
- hard to carry upwards, ψυχή Plu. Rom. 28:—poet. δυσαγκόμιστος, hard to recall, αἷμα A. Eu. 262 (lyr.).
1 que difícilmente se recupera o restablece
αἷμα μητρῷον χαμαὶ δ.
ὁ κάμνων
2 que apenas se eleva
ψυχή
3 de retorno dificultoso
αἱ ἐπὶ τῆς ξένης πράξεις καὶ αἱ ἐπάνοδοι
δυσ·ανακόμιστος, ος, ον [ῠᾰᾰ]
1 difficile à ramener, Eschl. Eum. 262 (poét. δυσαγκόμιστος) ||
2 qui s’élève avec peine (l’âme) Plut. Rom. 28.
Étym. δ. ἀνακομίζω.
1. onherstelbaar:
2. moeilijk omhoog stijgend.
δυσανακόμιστος, schwer zurückzubringen, unwiederbringlich, Plut. Rom. 28. S. δυσαγκόμιστος.
δυσανακόμιστος, ον
δυσαγκόμιστος, ον poetic
ἀνακομίζω
- hard to bring back or recal, Plut.; poet. δυσαγκόμιστος, Aesch.