δυστοκεύς
δυστοκεύς, an unhappy parent
δυστοκ-εύς, έως, ὁ, ἡ,
- suffering in child-birth, δυστοκέες ἀλετρίδες Call. Del. 242; unhappy parent, δ. τοκέες IG 14.2125.
1 que padece en el parto
ἀλετρίδες
2 que es padre desgraciado
δυστοκέες τοκέ[ες
infelices progenitores
δυσ·τοκεύς, έως (ὁ) malheureux père, au plur. malheureux parents, Anth. App. 225.
Étym. δ. τοκεύς.
δυστοκεύς, ὁ, der Unglückserzeuger, τοκέες Ep.adesp. 703 (APP 225).
δυστοκεύς
δυσ-τοκεύς, έως,
- an unhappy parent, Anth.