δυσχάλινος Save DGE Bailly 2024 δυσχάλινος -ον resistente al freno, indómito ἵππος Chrys.M.49.21. δυσ·χάλινος, ος, ον [ᾰῑ] c. le suiv. Chrys. 2, 6 b Migne. Étym. δ. χαλινός.