δυσχαλίνωτος
δυσχαλίνωτος, hard to rein, unbridled
δυσ-χᾰλίνωτος [ῑ], ον,
- hard to rein, unbridled, Gal. 19.94 (s.v. δυσήνιος).
1 resistente al freno, indómito
2 irrefrenable, insaciable
ὄρεξις
δυσ·χαλίνωτος, ος, ον [ᾰῑ] difficile à brider, Gal. 2, 88e.
Étym. δ. χαλινόω.
δυσχαλίνωτος, schwer zu zügeln, Sp.