εἰσπαίω
εἰσπαίω, to burst
εἰσπαίω, aor. εἰσέπαισα,
- burst or rush in, S. OT 1252, Xenarch. 1.3, J. BJ 4.1.9: c. acc. loci, κρυπτὸν λόχον εἰσπαίσας E. Rh. 560 (lyr.).
penetrar impetuosamente, irrumpir
βοῶν γὰρ εἰσέπαισεν Οἰδίπους
εἰσπεπαικότων πάντων τῶν πολεμίων
• c. ac.
κρυπτὸν λόχον ἐσπαίσας
εἰσ·παίω, se précipiter dans ou sur, Soph. O.R. 1252 (ao. εἰσέπαισεν) ; avec l’acc. Eur. Rhes. 560.
Étym. part. ao. εἰσπαίσας.
εἰσπαίω, (παίω), hineinspringen, -stürmen, Soph. O.R. 1252 ; ἀλάστωρ εἰσπέπαικε Πελοπιδῶν Xenarch. Ath. II.63 f.; c. accus., Eur. Rhes. 560.
εἰσπαίω
aor1 -έπαισα
- to burst or rush in, Soph.; c. acc. loci, Eur.