εἰσπνέω
εἰσπνέω, to breathe upon
- inhale, opp. ἀναπνέω, ἐκπνέω, Arist. Resp. 472b3, Pr. 887b17.
- 2 c. acc., inhale, ἀέρα Hld. 2.35; εὐοσμίας Aristaenet. 1.3.
- II breathe upon, με αὔρα τις εἰσέπνευσε Ar. Ra. 314 (Pass., ἀνέμῳ ἐσπνεῖσθαι Philostr. VA 2.8); τινί Ael. VH 3.12 (a Lacedaemonian phrase for inspire with love); ἐς τὴν ἀναπνοήν Aret. SA 1.7.
I intr.
1 soplar, venir soplando, llegar un soplo c. ac. de direcc.
δᾴδων γέ με αὔρα τις εἰσέπνευσε
ha llegado hasta mí un aura de antorchas
• abs. soplar el viento
ὁπόταν ἄνεμος μὴ ἐσπνέῃ
ὁ δὲ ἀὴρ εἰσπνεύσας τε καὶ εἰσψύξας
• en v. med.-pas. estar expuesto al soplo del viento, airearse
ὡς μήτε ὕεσθαι τὸ ἱερὸν μήτ' ἀνέμῳ ἐσπνεῖσθαι
de tal modo que el templo no está expuesto a la lluvia ni al soplo del viento
• medic., ref. fenómenos vitales insuflar, penetrar el soplo
ἕτερον (πνεῦμα) ψυχρὸν ἐσπνεῖ ἀπὸ τῆς μητρός
τις ἀέρος μοῖρα ... καὶ εἰς τὸν ἐγκέφαλον εἰσπνεῖται
una parte del aire es insuflada también en el cerebro
2 inspirar, tomar aire frec. op. ἐκπνεῖν ‘espirar’, ‘expulsar el aire’, Arist.Pr.887b17, Iuu.472b3, GA 781a31, Gal.5.712,
ἐν τῷ διὰ τοῦ στόματος εἰ.
βιαιότατα
ὅτε δὲ ζῶμεν, τότε εἰσπνέομεν
3 fig. exhalar amor, el amado al amante, término lacon.
τὸν ἔρωτα τῷ ἐραστῇ
• en uso abs. exhalar amor
αὐτοῖς
II tard., tr. atraer hacia sí aire, aspirar
οἱ μυκτῆρες ... τὸν ἀέρα
πολὺ πνεῦμα
ὁ ψυχρὸς ἀὴρ εἰσπνεόμενος
ὁ εἰσπνευθεὶς ἀήρ
• tb. en v. med.
ὥσπερ ... εἰσπνεόμενοι τὸν ἀέρα ζῶμεν
1) anblasen, -wehen ; δᾴδων γʼ ἐμὲ αὔρα τις εἰσέπνευσε Ar. Ran. 314 ; im pass., ἀνέμων εἰσπνεῖσθαι Philostr. v. Apoll. 2.8.
2) einatmen ; Arist. Probl. 8.2 ; Medic.; εὐοσμίας, Aristaen. 1.3.
3) Nach Ael. H.A. 3.12 u. VLL bei den Lazedämoniern = ἐρᾶν, vgl. ἐμπνέω.
- to breathe upon, τινά Ar.