εἰσπνοή
εἰσπνοή, inspiration, inhalation
εἰσπνοή, ἡ,
- inspiration, inhalation, opp. ἐκπνοή, Arist. Resp. 471a8, cf. Str. 3.5.7; μιᾷ ἐσπνοῇ θνῄσκουσι Aret. SA 1.7.
1 cien. penetración de aire
τὸ πνεῦμα ... χωρέον δὲ ψόφον παρέχει, ᾗ τὴν ἐσπνοὴν ποιεῖται
• inspiración
op. ἐκπνοή ‘espiración’ ἡ μὲν εἰ. ἐστι ψυχροῦ εἰσαγωγή
ἡ μὲν εἰ. ἕλξις, ἡ δ' ἐκπνοὴ ὦσις
οὐ μόνον τὴν διὰ τοῦ στόματος (εἰσπνοήν), ἀλλὰ καὶ τὴν διὰ τοῦ δέρματος
εἰ. ἀβίαστος op. μετὰ βίας
μιᾷ ἐσπνοῇ θνῄσκουσι ὥνθρωποι
ἡ εἰ. τοῦ κατὰ τὴν ἀέρα πνεύματος
2 concr. sopladero, bufador abertura en terreno volcánico que expulsa aire caliente, Arist.Mir.832b30.
εἰσπνοή, ῆς (ἡ) aspiration, Arét. 5 ; Str. 288 ; Plut. M. 903e.
Étym. εἰσπνέω.
εἰσπνοή, ἡ, das Einatmen, Plut. plac.phil. 4.22 u. Medic.