εὐδίαιτος
εὐδίαιτος, living temperately
εὐδίαιτος [ῐ], ον,
- living temperately, opp. πολυδάπανος, X. Ap. 19, cf. Poll. 6.27, etc.
εὐ·δίαιτος, ος, ον, qui vit avec tempérance, Xén. Ap. 19.
Étym. εὖ, δίαιτα.
εὐδίαιτος, gut, mäßig lebend, Xen. Apol. 19.
εὐδίαιτος
δίαιτα
- living temperately, Xen.