εὐεπίβατος
εὐεπίβατος, easy of attack
εὐεπί-βᾰτος, ον,
- easy to ascend, λόφος Str. 5.3.7; τεῖχος Polyaen. 6.5; καταρράκται App. BC 5.82 (Comp.).
- II easy of attack, τόποι Ph. Bel. 94.40: metaph., Id. 1.459, Luc. Cal. 19.
εὐ·επίβατος, ος, ον [ᾰ] facile à gravir, à escalader, Str. 234 ; App. Civ. 5, 82 ; fig. Luc. Cal. 19.
Étym. εὖ, ἐπιβαίνω.
εὐεπίβατος, leicht zu besteigen, leicht zugänglich, λόφος Strab. V p. 234 ; Sp. Uebertr., ἀσθενές τι καὶ εὐεπ. τῆς ψυχῆς Luc. Calumn. 19.
εὐεπίβατος
εὐ-επίβᾰτος, ον
- easy of attack, Luc.