εὐνοϊκός
εὐνοϊκός, well-disposed, kindly, favourable
εὐνο-ϊκός, ή, όν,
- well-disposed, kindly, favourable, εὐνοϊκωτέρους ὑπάρχειν τινί D. 57.1, cf. Amphis 1: Sup. -ώτατος, περὶ τοὺς οἰκείους Lib. Decl. 49.16. Adv. εὐνοϊκῶς, ἔχειν τινί X. HG 4.4.15; πρός τινα Id. Mem. 2.6.34, Arist. Rh.Al. 1436b18; εὐ. διακεῖσθαι πρός τινα Isoc. 12.237; πρὸς τὴν πόλιν SIG 810.25 (Nero); εὐ. ἀκοῦσαι Hyp. Lyc. 19; εὐ. προσδέχεσθαι D. 18.7: Comp. -ωτέρως Id. 51.2; -ώτερον Lib. Decl. 49.31: Sup. -ώτατα X. Cyr. 8.4.1.
εὐνοϊκός, ή, όν, porté à la bienveillance, bienveillant, Pol. 6, 6, 8 ; Luc. Tim. 15 ||
Cp. -ώτερος, Dém. 1299, 13 ; sup. -ώτατος, Lib. 4, 747.
Étym. εὔνοος.
εὐνοϊκός, ή, όν, wohlwollend ; εὐνοϊκώτερον ὑπάρχειν τινί, Dem. 57, I ; Sp., wie Pol. 6.6.8 ; Luc. Tim. 15.
• Adv. εὐνοϊκῶς , βοηθεῖν, Plat. Hipp. mai. 291e ; Xen. Mem. 2.2.12 u. A.; εὐνοϊκῶς ἔχειν τινί, gegen Einen wohlwollend sein, Xen. Hell. 4.4.15 ; Dem. 15.22 ; πρός τινα, Xen. Mem. 2.6.34 ; τοῖς εὐν. πρὸς ὑμᾶς διακειμένοις Isocr. 12.237 ; δικαίως ἂν ἔχοιτʼ εὐνοϊκωτέρως ἐμοί Dem. 51.2.
• Adv. εὐνοϊκῶς , βοηθεῖν, Plat. Hipp. mai. 291e ; Xen. Mem. 2.2.12 u. A.; εὐνοϊκῶς ἔχειν τινί, gegen Einen wohlwollend sein, Xen. Hell. 4.4.15 ; Dem. 15.22 ; πρός τινα, Xen. Mem. 2.6.34 ; τοῖς εὐν. πρὸς ὑμᾶς διακειμένοις Isocr. 12.237 ; δικαίως ἂν ἔχοιτʼ εὐνοϊκωτέρως ἐμοί Dem. 51.2.
εὐνοϊκός
from εὔνοια
εὐνοϊκός, ή, όν
- well-disposed, kindly, favourable, Dem.: —adv., εὐνοϊκῶς ἔχειν τινί or πρός τινα to be kindly disposed to . ., Xen.