εὐνίκητος
εὐνίκητος, easily overcome
εὐνίκητος [ῑ], Dor. -ᾱτος, ον,
- easily overcome, Gal. 1.338 (Sup.); ταῖς πρὸς ἄνδρα κοίταις Myia Ep. 1.
εὐ·νίκητος, ος, ον [ῑ] aisé à vaincre, Gal. 2, 207, au sup. -ότατος.
Étym. εὖ, νικάω.
εὐνίκητος, [ῑ], leicht zu überwinden, Galen.